Οι εραστές του καφέ σίγουρα θα θυμούνται το post με φωτογραφίες από Latte Art, την τέχνη του να “ζωγραφίζεις” πάνω στο καϊμάκι και το αφρόγαλο. Τώρα είναι η ευκαιρία για μια μύηση στην τέχνη και ένα ταξίδι εμπειρίας μέσα από τα χέρια και το εργαλείο του καλλιτέχνη. Ειλικρινά, μέσα σε 3 λεπτά ο τύπος καταφέρνει να σχεδιάζει πάνω σε 10 ποτήρια [αν μέτρησα καλά]. Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοώ. Συνέχεια…
Κάποιος κύριος θεώρησε ότι ακόμα ένα δείγμα τέχνης και έκφρασης του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού θα ήταν η ιδέα που βλέπετε στην φωτογραφία. Πρόκειται για μια δεξαμενή με ένα νεκρό βάτραχο στο κουφάρι του οποίου υπάρχει ένας webserver που συνδέεται με το μπλε ethernet καλώδιο στο internet. Παρέα με τον webserver υπάρχουν και συνδεδεμένα μοτέρ στα πόδια του βατράχουν τα οποία προκαλούν σπασμούς όταν κάποιος το επιλέξει με την επίσκεψη στην σελίδα.
Για όσους έχουν γερό στομάχι ακολουθεί ο βάτραχος με τα ηελκτρονικά και τα καλώδια μέσα του… Συνέχεια…
Αύριο ξεκινά το φεστιβάλ με έργα φτιαγμένα από άμμο, στο Travemünde περιοχή κοντά στο Lübeck της Γερμανίας. Το Sand World 2007 φαίνεται να είναι πολύ σημαντικό για την περιοχή όπως καιη άμμος που υπάρχει εκεί και επιτρέπει στους καλλιτέχνες να δημιουργούν χωρίς τον φόβο κατάρρευσης. Όσοι βρεθείτε στην Γερμανία ρίχτε μια ματιά στην περιοχή στο Sand World. Έχετε καιρό μέχρι τις αρχές Σεπτέμβρη εκτός και θέλετε να δείτε από τώρα μερικά έργα.
Ο Spencer Tunick κατάφερε να ξεπεράσει τον εαυτό του και αυτή την φορά παρέα με 18.000 γυμνούς ανθρώπους να ποζάρουν στην κεντρική πλατεία Zocalo του Mexico City, στον αρχαίο ναό των Ατζέκων.
Αν κάποιος με το όνομα Spencer καταφέρνει να συγκεντρώσει 18000 τσίτσιδους ανθρώπους και να δίνει οδηγίες με μεγάφωνο στο όνομα της τέχνης τότε ο κόσμος με την μορφή που τον ξέρουμε σίγουρα αλλάζει. Ευτυχώς που η αστυνομία κράτησε μακρυά από στεριά και αέρα όσους είχαν πονηρές ιδέες.
[via]
Μετά το σχετικό post μου δόθηκε εχθές η ευκαιρία να επισκευθώ το Athens Video Art Festival και να δω από κοντά τις καλλιτεχνικές ανησυχίες και εκφράσεις του σήμερα μέσα από το βίντεο.
Με 5 ευρώ για το βραχιολάκι εισιτήτιο είδα όλα τα εκθέματα – κατασκευές στο μεσαίο κτίριο αλλά έχασα τις ταινίες στο πρώτο κτίριο, δεξία της πόρτα. Η μεγάλη αίθουσα με την προβολή είχε μια αποπνικτικά ζεστή ατμόσφαιρα γεμάτη με άπειρα μαξιλαράκια του σπόνσορα και κόσμο να κάθεται παντού στο πάτωμα. Δεν μου έκανε κέφι να παρακολουθήσω και έφυγα.
Τα εκθέματα δεν με εντυπωσίασαν και γενικά αν έχω ένα μεγάλο παράπονο [όχι δεν είναι η απουσία του Κωνσταντίνου Βήτα] είναι η έλλειψη ενός ενιαίου μηνύματος. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς ήθελαν να δηλώσουν όσα από “τα καλύτερα 450 έργα video art” είδα. Δεν κατάλαβα με πιο τρόπο ο σκοπός του φεστιβάλ προωθεί τη σύγχρονη και ιδιαίτερα ζωντανή μορφή έκφρασης, δίνοντας στους καλλιτέχνες επιπρόσθετα κίνητρα για δημιουργία και την ευκαιρία να εκφραστούν χρησιμοποιώντας όλα τα οπτικοαουστικά μέσα, ενώ ταυτόχρονα προσφέρεται ένα πρωτότυπο θέαμα στο ευρύ κοινό.
Ιδέες κανείς;
Τα παιδιά της Ομάδας Τέχνης THE ARTO συνεχίζουν την παράσταση “Barcode …maybe not” μέχρι τις 29 Απριλίου στο θέατρο Αργώ, Ελευσινίων 15-Μεταξουργείο. Για περισσότερες πληροφορίες ρίξτε μια ματιά στο thearto.gr στο τηλ. 210 5201684 για κρατήσεις στο θέατρο Αργώ. Ψαγμένη τέχνη και κουλτούρα μου κάνει η υπόθεση αλλά με στυλ… Συνέχεια…
Ο Julian Beever ζωγραφίζει πεζοδρόμια από την δεκαετία του ’90 χρησιμοποιώντας κιμωλίες και μια ιδιαίτερη τεχνική που επιτρέπει στα έργα του να φαίνονται τρισδιάστατα από συγκεκριμένες οπτικές γωνίες. Το ταλέντο του Beever μαζί με το φαινόμενο της αναμόρφωσης καταφέρνουν να ξεγελάσουν την αντίληψη μας για την προοπτική με τα αποτελέσματα που βλέπετε!
Εξαιρετική ιδέα και δουλειά αλλά τόσο προσωρινή μέχρι την επόμενη βροχή ή την ροχάλα νευριασμένου περαστικού. Αναρωτιέμαι τί θα μπορούσε να ζωγραφίσει στα πεζοδρόμια της Αθήνας! Λακούβες, λασπόνερα, πράσινο ίσως..; Συνέχεια…
Ο Keeley Carrigan είναι ένας καταπληκτικός νεαρός καλλιτέχνης που κατάφετε να συνδυάσει την παιδική του Lego αδυναμία με την τέχνη στο Bloo Empire. Οι χαρακτήρες του βρίσκουν τον δρόμο σε παιχνίδια, πίνακες και ψηφιακά μοντέλα με ζωηρά χρώματα και σίγουρα μια γερή δόση σουρεαλισμού και φαντασίας. Αξίζει να δείτε την δουλειά του που ο ίδιος αποκαλεί Bloo art. Συνέχεια…
Η Casa Batllo αρχικά προοριζόταν για σπίτι μεσοαστικής οικογένειας της Βαρκελώνης. Τουλάχιστον αυτό είχε στο μυαλό του ο Antoni Gaudi όταν το σχεδίασε! Δείτε τις φωτογραφίες στην συνέχεια και θα καταλάβετε τι εννοώ.. Συνέχεια…