Το χρονικό της καταστροφής με δορυφορικές φωτογραφίες

by Stefanos Kofopoulos • On 27-08-2007 • AT 11:12 am • 14 ΣΧΟΛΙΑ
Newsroom

greece satellite map fire

Ξεκινώντας από την Πέμπτη 23 Αυγούστου 2007 μέχρι εχθές το βράδυ οι δορυφορικές φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους για το μέγεθος της καταστροφής. Ένας καλός τρόπος για να θυμόμαστε τι έγινε, που έγινε και πότε έγινε πριν η επόμενη γουλειά φραπέ πάρει μαζί της μνήμες και κατάρες.

[Thanks Vasso]

CareerNet.gr: Βρείτε τώρα τη δουλειά που σας ταιριάζει!

14 ΣΧΟΛΙΑ

  1. TO mono pou mporo na po einai aisxos…gia toys anthrorous pou xathikan xoris na ftaine se tipota…gia ta dasi pou tha kanoyn aiones na mas xana dosoyn oxigono …gia ta komata pou paizoyn zaria pan mas kai rixnoun oto ena pano sto allo euthines…kai pio poli aisxos sta kanalia poy lyssan gia liga noumera tiletheasis pano se ayti thn mithiki katastrofi se ayto ton xerizono k thrino…eyxaristo

  2. @ΛΕΝΑ ΜΠΟΥΡΑ: Νομίζω ότι αυτή την φορά ο Μ.Ο των καναλιών στάθηκε πολύ καλά. Κράτησαν επίπεδο μέχρι τώρα αν και από σήμερα βλέπω ότι ξεφεύγουν.

  3. Έχω την εντύπωση, ότι εάν ο κόσμος στην συγκεκριμένη περίπτωση των πυρκαγιών, δεν έβρισκε βήμα μέσω των καναλιών, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα και θα θρηνούσαμε περισσότερα θύματα.

  4. @ac: Νομίζω ότι βοήθησαν σημαντικά και κράτησαν επίπεδο. Από σήμερα όμως έχουν αρχίσει να πιάνουν γιαγιάδες που ούτε καν βλέπουν μπροστά τους λόγω γειρατιών για να τους μιλήσουν κλπ. Το είδα στο MEGA αυτό

  5. Θρηνώ. Ολόκληρη η Πελοπόνησσος καίγεται, απανθρακώνονται άνθρωποι, λιγοστεύει το οξυγόνο…
    Μόνο να κλαίω μπορώ χωρίς να μπορώ να φανταστώ το μέγεθος της καταστροφής. Ενός λεπτού σιγή για όλα αυτά που δεν θα ξαναδούμε ποτέ πια με τα μάτια μας…
    Θεέ μου λυπήσου μας…

  6. Τι μπορεί να πει κανείς.
    Βουβός πόνος και στεναχώρια για όλα αυτά που χάθηκαν από κάποιους ανεγκέφαλους. Κρεμάστε τους μαζί με τα καμμένα ζώα και τους καμμένους ανθρώπους. Να το βρουν μπροστά τους. Πως μποόρεσαν

  7. Έλλειψη οργάνωσης

  8. ΠΗΡΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΑΜΠΑΡΙ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΖΙΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ 60000 ΣΤΡΕΜΜΑΤΩΝ

  9. Με το δάκρυ μας θα σβήσουμε την φωτιά,

    Με τον ιδρώτα μας θα αναγεννήσουμε την πατρίδα μας…

    Ο εκ Γόρτυνος Αρκαδίας ορμώμενος

    DR

  10. Φίλοι μου πρέπει να δράσουμε, μην μένουμε μονό παρατηρητές σε αυτή την οικολογική καταστροφή, εάν φωνάξουμε όλοι μαζί σίγουρα θα καταφέρουμε πολύ περισσότερα. ΠΩΣ ? Να μην ψηφίσουμε κανένα κόμμα εάν δε διαθέσουν όλα τα χρήματα που έχουν προγραμματιστεί να δαπανηθούν εν όψη των εκλογών, στην αγορά δέντρων για την αναδάσωση της χώρας μας!

  11. δεν ξέρω πόσο μπορεί να αγγίζουν τα λόγα μιας μάνας την καρδιά των ανθρώπων, αλλά ειλικρινά δάκρυσα ακούγοντας τις μάνες να εκλιπαρούν για τα αυτονόητα. ντρέπομαι που είμαι έλληνας, ντρέπομαι για τους 300, ντρέπομαι που δεν μπορώ να κάνω κάτι, ντρέπομαι μάνα…συγνώμη..

  12. @thomas kolokithas αν έχεις δίκιο μας κοροιδεύουν μες στη μούρη!σκέτη κοροϊδία δηλαδή…
    ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΚΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΨΕΙ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΑ ΜΠΑΤΖΑΚΙΑ?!?!

  13. Οι εκτάσεις που κάηκαν φέτος αντιστοιχούν στην συνολική έκταση του νομού Πέλλας, ή το 2,3% της ελληνικής γης. Εκεί καταντήσαμε. Να μετράμε τις απώλειες σε ολόκληρους νομούς. Και το χειρότερο δεν είναι η καταστροφή. Είναι η βεβαιότητα όλων μας, ότι (για μια ακόμη φορά) τίποτε δεν πρόκειται να γίνει, και του χρόνου τέτοια εποχή, θα ακούμε και θα διαβάζουμε για “Ηλεία. Ενας χρόνος μετά, οδοιπορικό στα χωριά – φαντάσματα”, “Τι έλεγαν – τι έγινε”, κλπ. Όπως γίνεται πάντα. Όπως για παράδειγμα έγινε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θυμάμαι, το 2004 όλοι μιλούσαν για τη “μεγάλη ευκαιρία”, για τις μεταολυμπιακές χρήσεις των αθλητικών εγκαταστάσεων, για την ανάπλαση της Φαληρικής Ζώνης ως “ανάσας ζωής” για την Αθήνα, θυμάμαι την κ. Μπακογιάννη να μιλάει για πρότυπο πάρκο Σχοινιά… Τίποτε δεν έγινε. Ρημάδι ο Σχοινιάς. Αχρησιμοποίητες, κλειδωμένες και βρώμικες, μέσα στα αγριόχορτα και τα γκράφιτι οι αθλητικές εγκαταστάσεις. Αλλά τι να λέμε.. Εδώ δεν μπορούν να συντηρήσουν και να περιποιηθούν τις νησίδες των δρόμων, για αναδασώσεις και αναπλάσεις θα μιλάμε; Κρίμα. (Και δεν αναφέρομαι, γιατί δεν το αντέχω, στις ανθρώπινες απώλειες).

  14. Ας μας γίνει μάθημα αυτη η τραγωδια, ας προσπαθησουμε να γινουμε σαν τους εταιρους μας σε πολλα θεματα ασφαλειας, και σε πολλους, πολλους τομεις δεν πρεπει να υπαρχει ο “γνωστος” αλλα ο ΑΞΙΟΣ, ως τοτε ελπιζω να επιζησουμε.

Top

Show Buttons
Hide Buttons