Για τα καθ’ ημάς, στο πνεύμα της ημέρας, θα μπορούσε να υπάρχει και ένα άρθρο με τίτλο “O Καραμανλής και η transexual”, το οποίο θα αναφέρει πως η Ελλάδα είναι μια ελεύθερη δημοκρατική χώρα, στην οποία ζει ο Κώστας Καραμανλής αλλά και η Τζένη Χειλουδάκη, η οποία είναι από την Κρήτη, στην οποία αναπτύχθηκε η μέθοδος LASIK. Έτσι, ο τίτλος θα μας προκαλούσε να μάθουμε για την -ελληνικής επινόησης- μέθοδο διόρθωσης προβλημάτων όρασης.

Το κλείνω εδώ, γιατί είμαι εκτός θέματος και γίνεται κατάχρηση ;)

Αυτές τις μέρες, τα “Νέα” έχουν αναλάβει εργολαβικά το έργο υπεράσπισης της συγγραφικής ομάδας του νέου βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού (σημείωση: ο ΔΟΛ συμμετείχε στην έκδοση με τα “Ελληνικά Γράμματα” και οι συγγραφείς, αρθρογραφούσαν στα έντυπα του ομίλου). Παράλληλα, υπάρχει εδώ και καιρό γραμμή κατά του Χριστόδουλου (δεν εξετάζουμε το πως και γιατί, αν και παλιότερα, σε ανύποπτο χρόνο, ήταν υπέρ του).

Χτες, έκανε ο Θεοδωράκης κάποιες δηλώσεις, με τις οποίες δείχνει πως είναι κατά του βιβλίου. Προχτές, υπήρχε ανακοίνωση του ΚΚΕ που προτείνει απαξίωση του βιβλίου, ώστε να αποσυρθεί. Τονίζεται πως ο καθένας από όσους έχουν αναφερθεί, έχει διαφορετικούς λόγους.

Σήμερα στα “ΝΕΑ”, υπάρχει γελοιογραφία του Χαντζόπουλου, με την Παπαρήγα και το Λένιν, ο οποίος απορεί αν υπάρχει όσμωση ΚΚΕ-Εκκλησίας. Ακόμη, στο πρωτοσέλιδο, “Πλάτες Μίκη στο Χριστόδουλο”.

Κοντολογίς, όποιος διαφωνεί, είναι με το Χριστόδουλο.

Το ίδιο επιχείρημα προτάσσουν και οι αρθρογράφοι, στην καθημερινή πολεμική τους.

[σημειώνεται πως τον τελευταίο καιρό, δεν έχει δημοσιευτεί ούτε μια σοβαρή επιστολή αναγνώστη για το θέμα και μάλιστα, τις τελευταίες μέρες δεν βλέπω να δημοσιεύονται καν επιστολές -πρωτοφανές]

Έφυγα από το θέμα, αλλά πιστεύω να κατάλαβες πως η επιλογή των τίτλων και οι λέξεις που χρησιμοποιούμε, επηρεάζουν τη συλλογιστική του κοινού μας. Χωρίς παρεξήγηση, πιστεύω πως τα νέα μέσα, δεν πρέπει να ακολουθούν τις τακτικές των παραδοσιακών, έστω και άθελά τους. Αντίθετα, οφείλουν να δείχνουν το πραγματικό πρόβλημα, ώστε να αντιμετωπιστεί ριζικά.

Think different :)

Το Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί είναι απλά ονόματα μεταβλητές. Θα μπορούσε να είναι ΠΑΣ Γιάννενα, Ιωνικός και ΑΕΚ. Τα νέα που διάβασα είχαν αφορμή αυτές τις δύο ομάδες και για αυτό έγραψα για αυτές.

Οπαδός (από το οπάζω, έπομαι), είναι ο θιασώτης, ο σύντροφος, ο υπέρμαχος κάποιου ή κάποιων ιδεών. Στις μέρες μας, τείνει να αποκτήσει αρνητική χροιά. Για παράδειγμα, ακούς κάποιους αγράμματους να λένε “δεν είμαι οπαδός, είμαι φίλαθλος”, λες και το να είσαι π.χ. οπαδός της Χ ομάδας ποδοσφαίρου (κυρίως λόγω εντοπιότητας), είναι κάτι μεμπτό. Ο “φίλαθλος” ως ουσιαστικό (αφού είναι επίθετο), μπορεί να είναι συνώνυμο του “οπαδός”, εκτός από το να υποδηλώνει μια γενική αγάπη για τον αθλητισμό. Υπάρχει διαστρέβλωση του όρου “οπαδός”. Καιρός να ξεκαθαριστεί.

Το “τσουβάλιασμα” που επιχειρείται με τη λεκτική ή μη απαξίωση των εκατομμυρίων οπαδών των μεγάλων ομάδων, εξαιτίας των πράξεων λίγων εκατοντάδων ή χιλιάδων, που παραπληρωματικά εισρέουν στις παρυφές τους (αλλά κλέβουν τα τηλεοπτικά πλάνα), προκαλεί τη λογική. Τα ίδια συμβαίνουν και στην επαρχία, σε μικρές κατηγορίες, από ανθρώπους όλων των ηλικιών και οικονομικών τάξεων. Απλά, δεν παίρνουν μεγάλη δημοσιότητα (=βαρύτητα, στις μέρες μας!) και κανείς δεν ασχολείται με τα πραγματικά αίτια. Αυτά μπορεί να είναι η οικονομική εξαθλίωση και ο κοινωνικός μαρασμός (για τις ασθενέστερες τάξεις), αλλά και η απουσία νοήματος που δηλητηριάζει την ανάγκη επιβολής (για τα μέσα-ανώτερα στρώματα).

Δεν έχω σκοπό το να γράψω έκθεση ιδεών. Όμως, καλύτερα να ξεκαθαρίσουμε τι και ποιος είναι οπαδός, σε σχέση με το τι και ποιος είναι απλά ταραξίας. Παράλληλα, να κατανοήσουμε τη χαώδη ποσοτική και ποιοτική διαφοροποίησή τους. Διαφορετικά, ακολουθούμε τη λογική Πολύδωρα, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Αν κάποιος βιαστεί να πει πως “έχουμε νεκρό, θα παίζουμε με τις λέξεις;”, χρειάζεται να ξαναδιαβάσει με ηρεμία και προσοχή τα όσα έγραψα.