Ημέρα χωρίς αυτοκίνητο

by Stefanos Kofopoulos • On 22-09-2006 • AT 12:23 pm • 9 ΣΧΟΛΙΑ
Newsroom

Δωρεάν οι μετακινήσεις με όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Σεβασμός στο περιβάλλον με αποκλειστική χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς. Ημέρα χωρίς αυτοκίνητο η σημερινή… 22 Σεπτεμβρίου!

CareerNet.gr: Βρείτε τώρα τη δουλειά που σας ταιριάζει!

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Καλά όλα αυτά & απαραίτητα βέβαια αλλά ακόμα πιο απαραίτητη είναι η κατάλληλη υποδομή ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν αυτά και άλλα πολλά τέτοια. Αλλιώς για τους περισσότερους περνούν από αδιάφορα έως πολιτικές φαμφάρες και διαμορφώνουν ακόμα πιο έντονα τον ευκολοαναπτυσσόμενο ωχαδελφισμό μας! :-\

  2. Δυστυχώς αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει. Η πόλη δεν είναι δομημένη για μια τόσο μεγάλη αλλαγή.

  3. Βρήκατε μια πιπιλα και την γλύφεται.
    Υποδομή! Άκου εκεί!
    Τι λεει ρε Τιτάνα ο τύπος;!
    Όταν οι παπουδες μετακινόντουσαν με τα άλογα και τα κάρα είχαν υποδομή;
    Όταν οι γιαπωνέζοι ξεκινούσαν την τεχνολογία είχαν υποδομές;!
    Τι ειναι η υποδομή ρε παίδες;!
    Σαν το ανέκδοτα με την κινητη τηλεφωνια και τους αρχαίους Έλληνες γίνατε!
    Σκαβανε, σκαβανε, σκαβανε, καλώδια δεν βρήκανε άρα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν κινητά! Συμπέρασμα, άρα η Ελλάδα έχει υποδομή(;) για κινητή τηλεφωνία!

    Το συμπέρασμα είναι ένα και μοναδικό.
    Στην Ελλάς του 2006 ποιο εύκολο είναι να μπεις σε ενα αυτοκίνητο παρά να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου.
    Θυμάστε τι λέγανε οι γονείς μας όταν ειμάσταν μικροί. Αυτό ακριβώς το πράγμα. Πρώτα ένα κεραμίδι πάνω απο το κεφάλι σου.

    2πλασιάστε τις τιμες των αυτοκινήτων και ρίξτε στο μισο τις τιμές των σπιτιών.!
    Αλλά προσοχή, γίνονται και σεισμοί!

  4. Δεν νομίζω ότι είναι τόσο απλό το ζήτημα. Η πόλη δεν έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί περίπου 5.000.000 ανθρώπους. Οι δρόμοι της κυψέλης δεν αντέχουν τέτοια κίνηση.. κλπ κλπ

  5. … αλλά ο Έλληνας και για “τσιγάρα” στο περίπτερο που απέχει 500 μέτρα από το σπίτι με το αυτοκίνητο πάει!

  6. Όχι μόνο για τα τσιγάρα αλλά και για άλλα πολλά που έχουν να κάνουν με την απόλαυση και διασκέδαση.

  7. @Christos: Δε θα επεκταθώ στο “παραλήρημα” σου. Δυστυχώς έχεις μπλέξει πολλά πράγματα μαζί. Δεν αρκεί να καταλάβεις το τι ακριβώς σημαίνει η λέξη ΥΠΟΔΟΜΗ.

    Παιδιά, δε λέει κανείς (τουλάχιστον όχι εγώ δηλαδή) να γίνετε υπερκατανάλωση σε τίποτα και ποτέ! Πόσο μάλλον στη χρήση / κατάχρηση των ατομικών μεταφορικών μέσων εσωτερικής καύσης και πολύ περισσότερο στα ογκώδη αμάξια, ακόμα και με τις σημερινές τεχνολογίες τους. Άλλο η κατάχρηση όμως και άλλο η ανάγκη του να εξυπηρετηθείς τελικά με βάσει τις σημερινές απαιτήσεις σε χρόνους και όγκους παραγόμενου έργου.

    Μακάρι να υπήρχαν και στην Ελλάδα τρόποι που να κάνουν τον καθένα μας να φαίνετε σαν ηλίθιος άμα χρησιμοποιούσε το αμάξι του ενώ δηλαδή θα μπορούσε άνετα να κάνει τη δουλειά του πολύ καλύτερα (συντομότερα, φθηνότερα, με μεγαλύτερη ασφάλεια κλπ) με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Όμως όλοι μας θαρρώ ότι ξέρουμε πολύ καλά ότι σε σχετικά λίγες ακόμα περιπτώσεις βολεύουν πραγματικά τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Έχουν βελτιωθεί βέβαια σε σχέση με τα παλιότερα χρόνια αλλά πολύ λιγότερο απ’ όσο θα έπρεπε σε σχέση με την κατά πολύ μεγαλύτερη αύξηση της ανάγκης μετακίνησης του κόσμου. Δυστυχώς αυτή είναι μια σκληρή αλήθεια.

    Εγώ ήμουν από τους λίγους που απόκτησα αμάξι (κάτι απλό σχετικά) σε αρκετά μεγάλη ηλικία (σε σχέση με τα σημερινά πάντα δεδομένα). Μέχρι τότε έτρωγα ταλαιπωρία μέσο όρο 3 ωρών καθημερινώς για να πηγαινοέρχομαι στη δουλειά μου. Με το αμάξι και νορμάλ κίνηση & οδήγηση έκανα συνολικά μία ώρα. Ποιος μπορεί να με πείσει λοιπόν εμένα να σπατάλαγα ακόμα, 2 πολύτιμες ώρες επιπλέον από τη ζωή μου για τη δουλειά μου και μάλιστα χωρίς οικονομικό όφελος από αυτή για αυτές τις ώρες αλλά και χωρίς καμία αναγνώριση από κανέναν.

    Παρ’ όλα αυτά, όταν άλλαξα κάποια στιγμή δουλειά και πήγα κάπου θεωρητικά πιο βολικά από πλευράς απόστασης, άφηνα το αμάξι σπίτι και πήγαινα πάλι με το λεωφορείο με μικρή επιβάρυνση στο χρόνο μου πια. Δεν είχα σκοπό να το αλλάξω κι ας είχα πια αμάξι. Μέχρι που δε πήγαινε άλλο γιατί παρ’ όλο που μιλάγαμε για ένα μόνο λεωφορείο (ανά κατεύθυνσή μου) και μια διαδρομή που με αμάξι την έκανα μισή ώρα πήγαιν’ έλα, με το λεωφορείο έφτασε να θέλω σχεδόν δυο! Αυτό, από τις καθυστερήσεις που άρχισε να έχει το συγκεκριμένο λεωφορείο στα δρομολόγια του! Ε δε πήγαινε άλλο λοιπόν και πάλι!

    Στην τελευταία μου εργασιακή βάση (αλλού), πάω πάλι με το αμάξι μου σε ένα τέταρτο αφήνοντας και τη γυναίκα μου στη δικιά της (έκατσε να βολεύει).
    Για να πάω με λεωφορεία, θέλω 3 διαφορετικά λεωφορεία παρακαλώ ανά κατεύθυνση! Φυσικά ούτε το έχω δοκιμάσει για να ξέρω πόσο χρόνο θα έκανα έτσι.

    Άρα, μετά ποιος φταίει που όλοι κοιτάνε με την πρώτη ευκαιρία να πάρουν έστω κι ένα σαράβαλο για να κάνουν τη δουλειά τους σαν άνθρωποι. Για να μη πω για τα σουπερμαρκετ και όλες τις άλλες ανάγκες μετακίνησης που έχουμε όλοι μας άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο αλλά σίγουρα όλοι μας πολύ.

    Είναι εύκολο να λέει λοιπόν ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του για τους «αρχαίους» και τα ρέστα από τη σιγουριά της δικής του εξασφαλισμένης σύγχρονης ζωής του. Εύκολο αλλά όχι και σοφό.

    Και καλά να μας τα κοπανάνε οι διάφοροι υπεύθυνοι (=ανεύθυνοι) με το να βαφτίζουν τις μέρες μας και καλά ως “χωρίς αυτοκίνητο” και άλλα τέτοια φαιδρά αλλά και μεταξύ μας να μη καταλαβαίνουμε τι βιώνουμε κάθε μέρα για να μη πω κάθε ώρα;!!! ΈΛΕΟΣ πια!
    Χρειάζονταν πράγματι να αναφερθώ όλα όσα έγραψα σε όποιον τα διαβάσει;
    Δεν ζούμε όλοι στον ίδιο πανικό; Τουλάχιστον όσοι είμαστε στις Ελληνικές μεγαλουπόλεις και κυρίως βέβαια την Αθήνα που είναι και στη χειρότερη κατάσταση.

  8. Δυστυχώς, μέτα το πρόσφατο ταξίδι μου στην Βόρεια Ελλάδα κατάλαβα σε πόσο άσχημη κατάσταση βρίσκεται η Αθήνα σε θέματα κυκλοφοριακού. Το ίδιο άσχημο αρχίζει να γίνεται και το κυκλοφοριακό της Θεσσαλονίκης.

Top

Show Buttons
Hide Buttons